ร้านน.น่านแบ่งเออกเป็น 2 ชั้น
แบ่งประโยชน์ใช้สอยออกเป็นสัดส่วน เริ่มตั้งแต่บนทางเท้าด้านหน้าร้านมีเก้าอีกกับโต๊ะตัวเล็กๆ
เหมาะกับการนั่งชิมความเป็นไปบนท้องถนน ปลดปล่อยอารมณ์ด้วยภาพผู้คนสัญจรผ่านไปมา
ถัดเข้ามาด้านในมีเคาน์เตอร์ตัวยาววางขนานกับผนัง
มีโต๊ะเก้าอี้เรียงรายอยู่ฝั่งหนึ่ง ด้านในสุดจัดเป็นมุมของที่ระลึก เช่น โปสการ์ด เสื้อยืด รวมถึงบันไดทางเดินขึ้นไปสู่ชั้นสอง
ชั้นล่างเพดานสูงโปร่ง ผมชอบร้านเพดานสูงแบบนี้ ทำให้รู้สึกสบายกว่าร้านเพดานต่ำเตี้ย คือไม่อึดอัด เชิญชวนให้จมใจอยู่กับกลิ่นกาแฟกรุ่น เบียร์ละมุนลมัย ไม่ใคร่อยากจากไปไหนเพราะสบายกายดี
ชั้นบนมีโต๊ะเก้าอี้ไม้วางขนานกับขอบหน้าต่าง
จัดวางเป็นรูปตัว L ตรงกลางเจาะเป็นช่องกว้าง (มองเห็นชั้นล่าง) ช่วยสร้างมิติให้ตัวอาคาร สิ่งน่าสนใจบนชั้นนี้คือผนังสามด้านล้อมรอบด้วยบานหน้าต่างทำให้มองเห็นทัศนียภาพภายนอกได้ชัดเจน
ที่สำคัญช่วยให้แสงธรรมชาติสาดเข้ามา ช่วยให้สายลมพัดพาความเย็นสู่ภายในทำให้อากาศถ่ายเทสะดวก
ส่งเสริมให้การนั่ง ณ น.น่าน เนิบๆ ซึมช้าไปตามวิถีดั้งเดิมของเมืองน่าน (Slow Life)
จำได้คร่าวๆ ราวๆ 6-7 ปีก่อน ร้านนี้ขายนมและเป็นที่ทำกิจกรรมของนักเรียนนักศึกษาที่นิยมชมชอบงานอาร์ต
ถ้าจำไม่ผิดมีอาจารย์ติ่งเป็นผู้ดูแล แต่ถึงแม้จะเปลี่ยนเจ้าของไปแล้วทว่าบางสิ่งบางอย่างไม่ได้เปลี่ยนไปด้วย
อาทิ ความทรงจำของผมเอง
น.น่าน เป็นร้านน่านั่ง
น่ามาชิมอาหารยามเย็น ดื่มเบียร์เบาๆในยามค่ำ ช่วงกลางวันปล่อยให้เป็นหน้าที่ของชากาแฟและขนมเค้ก ส่วนรสชาติจะดีเลิศขนาดไหนต้องมาชิมกันเอง สำหรับงานตกแต่งร้านเน้นความเรียบง่ายแต่เก๋ไก๋ ทิ้งสเปซว่างๆ เน้นความโปร่งสบายมากกว่าอย่างอื่นครับ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น